Ik bel aan en na een tijdje hoor ik de deur ontgrendelen, maar hij opent niet. “Je moet duwen!” hoor ik hem roepen. Ik duw en ik zie Sion Vissers lachend staan. “Nog niet genoeg kracht om de deur zelf open te trekken”, lacht hij verontschuldigend. Sion is een transman en heeft ongeveer twee weken geleden zijn borstoperatie gehad. Hij mag en kan dus nog niet zoveel doen met zijn armen, anders loopt hij risico dat zijn littekens breder worden. Waar hij normaal drie keer in de week sport, ieder weekend uitgaat en maandelijks bij concerten of festivals staat te headbangen op heavy metal, moet hij nu op zijn tenen staan om zelf bij het lichtknopje te kunnen als hij naar de wc strompelt. Verplicht tot luiheid.
“Ik kan in ieder geval al zelf naar de wc. Ik kan ook mezelf alweer redelijk aankleden, al duurt het even. Verder lukt nog vrij weinig me. Ik woon nu weer tijdelijk bij mijn vader, zodat hij me kan helpen. Hij doet de was voor me, helpt me met het verwisselen van mijn verband en nog veel meer. Mijn vriend Alex komt ook vaak langs, die helpt dan met koken en zorgt voor drinken als er visite komt. Wat ik zelf doe? Minimaal dertien netflixseries kijken per week, veel meer eigenlijk niet. Vreselijk, ik verveel me dood. Ik ben helemaal niet lui ingesteld, maar nu kan ik niet anders. Het herstel duurt zo’n zes weken, maar ik heb een complicatie gehad, dus dat kan best langer worden. Nog even lui blijven dus, vrees ik..”
Luca's Nimbin experience 